Wydrukuj

MSiT: Kajakarstwo w wąskiej grupie strategicznych dyscyplin olimpijskich

Minister Joanna Mucha przedstawiła nową koncepcję finansowania polskiego sportu oraz systemu szkolenia młodzieży. Kajakarstwo znalazło się wśród dziewięciu dyscyplin o najwyższym priorytecie

– 29 stycznia 2013 roku w polskim sporcie skończył się komunizm – zaczęła ostro swoją konferencję minister Joanna Mucha. – Związki sportowe muszą odzwyczaić się od otrzymywania środków finansowych na obecnych zasadach. Finansowanie będzie przeznaczone na wyraźne i ściśle określone zadania, po spełnieniu określonych warunków – dodała po chwili.

Resort szuka sposobu na stworzenie sprawnie funkcjonującego systemu, który zagwarantuje polskim sportowcom medale podczas najważniejszych imprez międzynarodowych. Planowane zmiany są m.in. wynikiem słabego startu polskich sportowców podczas IO w Londynie, gdzie Polacy zdobyli najmniej krążków ze wszystkich reprezentacji narodowych liczących powyżej 200 zawodników.

– Finansowanie i wspieranie wszystkiego oznacza w rezultacie niefinansowanie i niewspieranie niczego. Dlatego Ministerstwo Sportu i Turystyki dokonało klasyfikacji sportów ze względu na ich strategiczne znaczenie. Przy tworzeniu podziału w przypadku olimpijskich związków sportowych brane były pod uwagę m.in. takie kryteria jak poziom sportowy, zasięg, liczba możliwych do zdobycia medali, potencjał zawodniczy, potencjał w kadrze szkoleniowej, poziom organizacyjny związku, baza szkoleniowa – wyjaśniał podczas spotkania na Stadionie Narodowym Sebastian Chmara, członek zespołu doradczego szefowej resortu.

Kajakarstwo na szczycie listy

W kontekście tych wypowiedzi cieszyć może grupa, w której znalazło się kajakarstwo. Wśród „złotych” – najbardziej strategicznych – dyscyplin według resortu, poza nim znalazło się jeszcze tylko osiem kolejnych: kolarstwo, lekkoatletyka, narciarstwo, pływanie, podnoszenie ciężarów, wioślarstwo, zapasy i żeglarstwo.

To zdaniem MSiT sporty historyczne, które stanowią siłę polskiego sportu olimpijskiego, przynoszące regularnie w dwóch ostatnich dekadach medale IO i MŚ. Każdą z dyscyplin charakteryzuje według ministerstwa również dobre zaplecze organizacyjne (baza treningowa, kadra szkoleniowa, wewnętrzna organizacja związku) oraz wysoki potencjał kadr narodowych zarówno w kategorii seniorów, jak i w młodszych rocznikach.

Sporty te mają otrzymać finansowanie na poziomie zbliżonym do dotychczasowego, choć niestety kajakarstwo, podobnie jak lekkoatletykę i wioślarstwo, spotka cięcie ministerialnego budżetu o 10 proc. W 2013 roku łączne środki, jakie resort planuje przeznaczyć na sport wyczynowy, pozostaną na podobnym do ubiegłorocznego poziomie – wyniosą ok. 175 mln zł.

Budżety innych dyscyplin olimpijskich (nie wliczając najpopularniejszych gier zespołowych, które finansowane są na innych warunkach), zostaną w tym roku pomniejszone nawet o ponad 20, a nieolimpijskich 50 proc.

Podczas rozmowy z „Przeglądem Sportowym” minister zaznaczyła, że podział na grupy nie jest ostateczny i będzie weryfikowany w przyszłości. M.in. dlatego w budżecie sportu wyczynowego na 2013 rok pozostawiono ok 10 proc. rezerwy środków.

Koniec Kadr Wojewódzkich Juniorów

Jedną z planowanych zmian będzie likwidacja dotychczasowych KWJ i powołanie w ich miejsce przez związki sportowe Kadr Narodowych „B”. Docelowo zmiany te obejmą sport młodzieżowy we wszystkich dyscyplinach. MSiT planuje podtrzymać finansowanie szkolenia korzystające ze środków w ramach Funduszu Rozwoju Kultury Fizycznej.

Zmiany te są częścią idei powstania nowego systemu szkolenia sportowego – systemu identyfikacji talentów – zakładającego połączenie wszystkich etapów szkolenia, zaczynając od szkół, przez kluby i sport akademicki, na kadrach narodowych kończąc.

5 związków w programie pilotażowym

Pierwszym etapem do wprowadzenia zmian było przygotowanie programu pilotażowego, w którym udział weźmie na próbę pięć związków sportowych: biathlonu, lekkoatletyki, pływacki, wioślarski i żeglarski.

To pierwszy etap reform, które mają dać związkom sportowym pełną swobodę organizacji szkolenia we wszystkich grupach wiekowych (począwszy od juniora młodszego) – zarówno w zakresie finansów, jak i merytoryki.

(pk)